Son yolcuyuz gelip geçtiğimiz şu hayatta bugün varsak yarın yokuz
yaşamaktır dolu dolu hayatı dizgin
koparmadan bir çiçeği dalından ve
hiçbir kalb kırmadan yürürüz aynı
yolda dikenlerin üzerinden kimileri
pes eder savaşmaktan yorgun aciz
titrer gecelerin o karanlık yüzüne
vakit tutar kimileri sabahın erken
saatine kaçmak ister kurtulmak ta
son bir söz ve dilinde elveda olurdu
can verir arkasından bir sır perdesi
ve bir gözyaşı gecesi bütün zamana
sonunda kavuşmakta var biliyorum
ne gün yüzü doğan güneş artık oysa
eskisi gibi ısıtmıyacak o içimizde ki
derin sevgiyi bir yanımız eksik olur
ölüm hakikat gerçekte bir son devir
C