Zaman geçti gitti bu sokaklardan
Kaldırımlar boş
İçimiz de bir o kadar...
Ve sancılı, sancı tuttu başımızı
Sancılar yalnız...
Dertler aldı başını ömürden
Vedalaşır oldu azalan günlerle
Korkular kaldı bir başına
Kimsesiz, zavallılar; onlar da
Korkular da yalnız...
Canımız için ölüm artık vazife
Dikiliyor çoktan iki atışlı, şeritsiz bir kefen
Yaşamak da sanki kime ne ki
Ölen elbet biliyor zaten
Ölen gidiyor ya,
ölüm yalnız...
©parchio
P