Gözyaşım hüzünle karışık,
Pencereme vuran yağmur ruhumla,
Sağanak sağanak yine içime umutsuzluk yağdı,
Eski günleri özlemiyorum artık,
Vuruldum aşk hududunda.
Ve kanlarımla sayfalara bu şiirler yazıldı,
Tabutum oldu ayrılık,
Bir parça toprak oldu, üstümde yalnızlık,
Üstü kapalı duygularda, aradım varlığımı.
Kapalı kapılar ardında, kapandı kalbim mutluluğa,
Hiç inanmamıştım öleceğime bu genç yaşta,
Verildi bir seher vakti selâm,
Salât eyledim, bir uzun yolculuğa,
Tüm uzuvlarımda hissettim ölümün soğukluğunu.
Ve önümde duran bir takım kalabalık,
Beni uğurladı, yalnızım artık,
Buğulu bir cam gibi şimdi hayat gözlerimde kaldı,
Bu şiirle gömüldüm son olarak, son satırı beni bedenden aldı.
Metin özcan
©kifayetün
K