Ey adı soğuk tenin ruhunu almaya gelen ölüm, yüreğe nefse ne kadar da soğuksun sevilmeyen ölüm. Ölümden daha güzel bir ödül var mıdır acaba? Herkes bir özgürlük ister, ölümüne mücadele eder. Oysaki ölüm, en güzel bir özgürlük ödülü değil mi?
İnsan için bütün dünya külfetinden kurtuluşa eriş, geçici dünya hayatından hayat-ı bakiyeye alır. Hiçbir şeyin esaretinden kalmadan doğrudan özgürlüğe kanat çırpıp bir kuş misali uçup gitmek gibi, ya cehenneme ya cennette, her ikisi de insan için değil mi?
Dünya hayatım bir cehennem, her gün ben cehennemi yaşıyorum diyenimiz yok mu? Ey ölüm vuslatına varmak için, ha bir adım ha bin adım sana gelir. Aldığım her bir nefes, çektiğim bunca kahrı elem. Yetmez mi nerdesin ey güzel ölüm, gözlerim seni gözler, geleceksin diye seni beklemekteyim.
Ruhumdan başka kayıp edecek hiçbir şey yok. Hiçbir servetim yok. Sahip olduğum, bir tek canım. Canımın da kalmadı hiçbir kıymeti. Al şu canımı ya azap ya rahat, yok başka bir seçenek. Şu dünya aleminde ne ismim ne cisim kalsın.
©doğukan01
H