Ölümmü mutlu son,
Belki de denerim mutlu ol,
Tüm hayatından gidersem biter evet ama,
İnsan, bir hayalle kaç kez biter anla.
Düş değilsin hatta ondan daha uzaksın,
Soğuktu ayrılık, vede mevsimlerde kuraktı,
Dönmeyeceğini anladım, bende herşeyi zamana bıraktım,
Gözünde bir damla yaştım, anlıyorum ve sonunda aktım.
Kafamda hep bir soru,
Cevabını bulamadıkça hep kalbim yorulur,
Kader vurmuşsa ne yazık bulamazsın yolunu,
Ters düz olmuş hayatım, düşünemiyorum sonunu.
Küs gibi bana şimdi o baktığım aynalar,
Yine bu gece gördüm hayalini aynada,
Kollarımda iz bıraktı yine çaresizlik duygusu,
Sanırım, artık çözüm bir ölüm uykusu.
Metin özcan
©meto
K