Soğuk bir esintiyle her şeyi koyduk kenara:
Birlikte yapacağımız tüm gezintileri ,birlikte yudumlayacağımız tüm kahveleri ve birlikte izleyeceğimiz tüm gün batımlarını koyduk kenara.
Sonra yattık ölüm uykusuna hiç uyanmadan.
Kolların artık ısınabileceğim bir yuva değil,
gözlerinde artık konaklamayacağım,
sesin uzaklarda duyabileceğim bir ezgi değil artık.
Ölüm açmış kollarını bekliyor beni,bırak artık.
Artık tutma bedenimi,bırak üşüsün.
Kollarını açmış bekliyor yalnızlığım.
Bırak,sensizlik kapımı çalmış.
Bırak artık,ben artık senle değilim."
©aknelif123
M