Hayat bu sevdiklerinin bil kıymetini.
Dostlarının ve hatta düşmanlarının da.
Bir anda kaybedince anlarsın değerini.
Ölümün soğuk yüzü çok acı.
Unutma pişman olursun sonra.
Şairler çay dumanının buğusundan bahseder de.
Suyun ateşle imtihanını görmez.
Kalp durunca beyin de ölür.
Hava soğur, can çekilir.
Son pişmanlık getirmez fayda.
Unutursun ölümü yolundayken herşey.
Kayıp giden uzaksa sevdiklerinin ellerinden.
Ateş ancak düştüğü yeri yakarmış madem.
Hisset yakınlaş, ölüm bu, bugün ona yarın sana gelecek zaten.
Hatıralarda yaşar ölüler, pişmanlıklarda.
Keşkelerde durur ölüm.
Neyselerde, amalarda.
Zamanı henüz daha gelmeden.
Sevelim bir birimizi vakit darken.
Toprak yakın selamlaşalım sonumuz yaklaşırken.
©uğurünver
U