M

Ölüm Var

Ölüm var bu gece
Karanlık sokaklarımda
Yüreğim yağmalanıyor
Aşkla, sevdayla
Kurulmuş idam sehpası
Yürüyorum, dar ağacında
Sallanıyor, eski bir ip parçası
Ruhumu bedenimdem
Koparmak için
Nasılda sabırsız
Ve umursamaz
Yüreğimde yok bir korku
Aklımda yok
Annem, sevdiğim
Düşüncelerim, fikirlerim
Şiirlerim
Umursamıyorum ölümü
Korkutamıyor beni
Dev gibi iri cüsseli
Kirli yüzlü cellat
Karşımda beyaz cübbe giymiş
Siyah yüzlü bir hoca
Dualar okuyor
İçinden, sesi yok
Geçiriyorlar ipi
Boynumdan
Ayaklarımın altında
Kırık, eski bir sandalye
Bir ayağı yok
Son arzumu, isteğimi
Sormuyor kimseler
Öldürmek istiyorlar beni
Kimseler görmeden
Sessizce ölüyorum
Yanımda yok kimsem
Annem, sevgilim yok
Bekliyor Annem
Pencerenin önünde
Gelmemi bekliyor
Uykusuz kalmış
Yolumu gözlemekten
Hastalanmış benim yüzümden
Yataklara düşmüş
Dayanamamış yaralı yüreği
Hasretime
Ölüyorum şimdi
Anneme son kez sarılamadan
Sessizce ölüyorum
Güneş doğmak üzere
Benim için son kez
Doğan güneşe bakıyorum
Gözlerim nemlenmiş
Ağlamak istemiyorum
İlk defa
Gözlerimden yaşlar düşmeden
Güneşi seyretmek istiyorum
Ruhum bedenimden
Ayrılırken
©mehmetbk11