Ey can, kendine gel.
Nedir bu üzerinde ki sıkıntı?
Nedir seni böyle üzen?
Sen bilmez misin,
Tüm üzüntüleri gideren,
Bir kavuşma anı vardır ölüme,
Paklanıp gittiğin, karşısına çıktığın,
Bir İlah vardır seni bekleyen.
Câna cefalar vermiş,
Aynı zamanda parlatmıştır O,
Şimdi ne diye üzülüp durursun?
Göklere çıkmak varken,
Ne için evinin damına çıkma telaşındasın.
Kendine gel ey can,
Bil ki ölüm vardır üzüntüleri silen,
Bil ki ölüm vardır, seni gönülden ırak eden.
©berkayu08
B