Bazen, insanlar yetmezmiş gibi hayat bile dışlar sizi.
Kimseyle konuşamazsınız çünkü; dışlanmışsınızdır, herkesten farklısınız diye...
Alışamazlar size, kabullenemezler. Sırf kendilerini tatmin etmek adına ne istediğinizi, hissettiğinizi anlamadan, anlamaya çalışmadan dışlarlar.
Bir savaştır belki de sizin için. Tanrının size verdiği yüktür, içinizdeki kötülükler gibi...
Taşımaya çalışırsınız. Siz taşıdıkça ağır gelir.
Siz savaştıkça o güçlenir, siz ezilirsiniz.
Altından kalkmaya çalışırsınız bu arsız, kahpe yükün...
Siz kalktıkça o bastırır...
Yavaş yavaş kaybedersiniz neşenizi, sonra benliğinizi.
Hiçbir şey kalmayınca elde
Ölüm ve Yaşam arasında gidip gelmeye başlarsınız.
©halil.q
H