E

Ölüm yalnızlığı

Dinle sevgili
Üstümde çırpınan rüzgarın sesini
Beni serseri bir kurşun serdi yere
Kanlı dudaklar da söylerken ismini
Şimdi göğüsündeyim toprağın
Açmış toprak sinesini
Artık toprağım ben
Zemherinin kışındayım kar yağıyor
Beyaz karlara basıyorum mührümü
Kanımla suladığım mürekkebim
Görsünler kan kırmızı gülümü
Şimdi inlesin cığlıklar
Adını duymadığım isimler yankılanırken
Dörtbir taraftan
Sevdiklerim çok çok uzak kaldılar
Kederli acılarım gömüldü içime
Ayaklarım kollarım çürüdü
Belki buda bir sürgündü
Beni mezara diri diri soktular da
Ruhumu bedensiz bıraktılar
Beni sensiz bıraktılar
©suphilluma