Seni tanımak kendime mezar yeri bakmak gibiydi Sonrasıysa kaçmak ölümden…
Tam bana göreydi yarım yamalak gülüşlerin, sanki suç işlermiş gibi sevişin
Beni hiç başına taç etmedin çünkü takdire layık değildim
Benden hiç özür dilemedin çünkü ben kırılmayı ne bilirim!
Beni dinlemeyi hiç sevmedin, sanırım beni hiç dinlemedin
Diyorum işte sen benim cesedimi kamufle ettin
Aynı dört duvarı bölüştük senelerce
Bana mezar, sana hasar oldu belki
Bu belkiler hiç bırakmadı yakamı
Ben de bu belirsizlikte öldüm belki ?
Aynalar döşedim tüm benliğine
Büyük büyük, sırlı aynalar…
Dönüp bakmadın içinde tek bir zerrene
Tüm sırlar sır olarak kaldılar
©Simge K.
S