Bir şiir karalıyorum
Ara sıra gözyaşlarım kağıda düşüyor
Şu karanlık dünyada bir ışık arıyorum
Adalet ararcasına
Camdan bakıyorum
Düşen kar taneleri bile
Sanki bu fani dünyaya düşmek istemiyor
Rüzgara yalvarıyor kendilerini uçursun diye
Bir pazar akşamı kadar sakin ortalık
Ya da bir fırça darbesi böyle gösteriyor
Çünkü yapılan her haksızlık
Bir can ve bir can daha alıyor
Bir çocuğun daha gözleri kapanıyor
Bir baba daha evladının tabutuna
Kapanmış ağlıyor ve ağlıyor
Yine bir canın peşinden gözyaşları gidiyor
Bir annenin feryadı
Akşamın sessizliğini yırtıyor
Ve bu çığlığın ardında yatan sebep
Bir çocuk daha bulutlara kavuşuyor
Kurtlar karanlığı aydınlattığı için uluyor Teşekkür edercesine aya ve yıldızlara
Hâlbuki bilmiyorlar daha
Aydınlandırılması gereken ne karanlıklar var
Hayat yalan çünkü, yaşam yalan
Hayaller uydurma
Bir tek ölüm gerçek ama
Ölüm yüzünden akan gözyaşları sahte
©-semra-
-