Karanlıkların ortasında bir ışık,
Suskun topraklara can veren bakış,
Bir rüzgâr gibi özgür, ince, akış,
Ölüme umut olan kadın, sen varsın.
Zamanın kırdığı dalları sarar,
Küller içinde ateşi arar,
Bir nefesle yürekleri yarar,
Senin ellerinde bahar var, kadın.
Gözlerinde sonsuz bir deniz saklı,
Her dalgası yaşama bir adaktı,
Hüznün içinde sevda bıraktı,
Sen umut oldun, baş eğmez kadın.
Ölüm bile senden öğrenir dirimi,
Karanlık görürse senin yüreğini,
Yarına taşır en güzel şiirini,
Çünkü yaşam sensin, yorulmaz kadın.
Umut sensin, rüya sensin, sen baharsın,
Küller içinde filizlenip yaşarsın.
Kime dokunsan, hayata karışırsın,
Ölüme meydan okuyan kadın, sen varsın.
©alifrat34.
A