Artık beklemeyin beni ölümle sözlendim
Gözyaşlarımla temizlendi kanayan yaralarım
Yalnızlıkla demlendim karanlık gecelerde
Yalnızlığımı da aldınız ya, artık benden bir şey kalmadı geriye
Artık beklemeyin beni ölümle sözlendim
Karanlıkta demlendim korku sarmaz bedenimi
Veda hüznüyle haykırıyor bakışlarım
Haber aldın mı topraktan; artık gelmeyecek diye...
Artık beklemeyin beni ölümle sözlendim
Dönüşü olmayan bir trenin yolcusuyum
Hayata ilk defa düğümlendim derken
Çözüldü düğümlerim dikiş tutmaz artık
©senyanım
S