Aşk cefanın ülkesinde bir umut rüyasıdır, Umut gönlün bekleyiş yuvasıdır, Dünya bir hüzün bahçesinde acı ızdıraptır, Sevdadır sevdiğimin sevdası, gönlüm vuslata bir yolcu.
Hasret ateşiyle yandığım ey güzel ölüm, Neden gelmiyorsun bu fani dünyadan beni alıp götürmeye?
Acı ve hüzün dolu bir hülyanın sevdasıdır bu, Ruhumdaki yangın dinmeyen bir ızdıraptır, Gözlerimin gördüğü her şey bir seraptır, Her gece kabuslarla boğuştum, sayamadım kaç tane.
Bıktım usandım böyle yaşamaktan, Seni bekliyorum ey güzel ölüm, neden gelmiyorsun?
Belki daha hazır değilim ama seni seviyorum, Seni özlüyorum, yollarını gözlüyorum, Ben sana kurbanım, neden kurbanını almaya gelmiyorsun?
Bu kadar sana hasretken ben sana, Sen beni beklemeyenlere gidiyorsun, neden gelmiyorsun?
Herkes senden kaçar adını anmak bile bu kadar acı verirken, Ben sana kucak açtım, her nefeste gel diyorum, Ama gelişin bana hakkımda hayırlıysa gel diyorum, Ahir zaman da yaşıyorum, öz benliğimi koruyamıyorken, Neden gelmiyorsun ey güzel ölüm?
Dünyanın çarkı tersine dönmüş gidiyor, Aklı selim bile bu gidişata şaşıp kalıyor, Doğanın ahengi bozuldu, kalmadı bir nizam, Mevsimler dâhi zamansız gelip gitmekte, Yağmurlar bile düzensiz yağmaktadır.
Dünya ömrümüz bir öğlenden ikindiye kadar, Hayatı böyle yaşıyor gibiyiz, Doğum yıldönümü değil, ölüm yıldönümü bekliyorum, Nerdesin ey güzel ölüm? Neden gelmiyorsun sen bana?
Sen bana gelmeden ben hiç bir acıya veda edemem ki...
©hasanbey.
H