B

Ölürdük,Duyan Olmazdı.

Bir can sökülmüş yürekten,pervasızca.
Kan akmasa da,
Her şey adeta kan gölüne dönmüştü.
Ne gören oldu ne de duyan..
Biz sessizce ölürdük, herkezden habersiz.
Paramparça olan bir kalbe,buruk gülümsememizi sığdırırdık.
Bırak kimseler duymasın,ölümün çaresi yoktur nasıl olsa.
Biz bir bulut misali,ağlayalım her gece kendi halimize..
©ruhumsiir