Yavaşca herşeyin bitişine tanık oluyordum,
Yağmurdan sonra gökyüzü çakmazdı,
Ve ıslanan dudaklarıma bir yara merhem bulunmazdı,
Ben zaten alışmıştım her defasında aynı yerimden uyuşmaya,
Dozu aşar şiddetinde acıları soluyordum,
Kapanmayan burun deliklerine sahiptim,
Bu şehirde bütün kadınlar topuklu giyiyor,
Ve bütün kadınlar bu yüksekten bakan adamlara aşık oluyorlardı,
Ben sevilmeyecek kadar çirkindim biliyordum,
Sonra ıslanan dudaklarımı pervazlayıp
Balkonun en uç kısmından kendimi aşağıya bıraktım,
Ölürken bile aciz, korkak ve düz tabanlı bir adamdım,
Bu şehirdeki apt*l kadınlar kendini yüksekten aşağıya bırakan deli adamlara aşık olmazlardı,
Ölürken bile ben olamazlardı...
©ensarmusa
E