Daha gece karanlık ile halvetteyken,
Ben sabahı kovuyorum gözlerimden.
Ve asılıyorum rüzgarların dalına,
Uçuyorum, daha ruhum bedenimdeyken.
Yıldızlar tümsek, ay ürkek,
Ben heyecanlı ve kanatlarım titrek.
Ve çırpınıyorum, evrenin çıkmazına.
Gidiyorum, daha ruhum bedenimdeyken.
Kimselere sormadan, arkama bakmadan,
Ben pişman olmadan, uçup gidiyorum.
Ve haykırıyorum şu sonsuz boşluğa,
Ölüyorum, daha ruhum bedenimdeyken.
©yılmazönür
Y