İçim kan ağlıyor gözlerim yaş
Dilim konuşmaz oldu kulağım sağır
Herkes sözleriyle kırıp geçerken
Düşünmediler ne hale gelir neden
Üzerime toprak attılar yaşarken
Bir zindanda infazını bekliyor beden
Korkuyorum infazım olur diye elimden
Artık özürler bile faydasızken
Sevdiklerimiz kırıyor can evimizden
Yaşarken ölmeyi yaşadım sahiden
Yaşamak neydi unuttum aniden
Dinmiyor içimdeki acının sızısı yaranın
Sessiz çığlıklar atıyor içinden
Gecelerde ağlıyorum durmadan
Ağlarken uykuya dalıyorum her zaman
Birgün sonsuzluğa dalsamda çıkmasam o uykudan
Bu beden bu cana bu can bu bedene ağır geliyor ölüyorum yaşarken
©sevdalıkız
S