sessizliğin içinde,
sensizliginle boğuluyorum...
yıl geçti ömrü ömrümden
kaç bahar geçti penceremin önünden
inan saymıyorum artık
hem ben saymayı pek sevmem
gelişi güzel yaşamak isterim hayatı
meğersem hesaplı yaşamak lazımmış hayatı
bunu, sen gittikten sonra anladım
çünkü seninde gelişin güzel gidişin faciaydı....
ve ne kadar
unutmaya çalışsamda
bir yerlerde karşıma çıkıyor varlığın
geçmişin ayak seslerini duyar gibi oluyorum
hüzünümle beraber karanlıklara kapanıyorum
sessizliğin içinde
sensizliğinle boğuluyorum...
Ç