Çocukluğum nasıl geçti hiç bilmedim dokuzumda aklım erdi nede güzel günlerdi.onu onbiri aman vermedim oyundan eve zor gelirdim
oniki onüç derken ondördünde.kendimi bildim nevsehirli olduğumu öğrendim onbeşinde karşılıksız sevdim on altı on yediyi hiç sevmedim çünkü annemi toprağa verdim
ilk kez kadere sitem ettim onsekizi nezaman gelecek derdim gelmesini iple çektim ondokuzumda deli bir yeldim yirmi yaşımı devlete kiraya verdim yirmi ikisinde evlenmeye karar verdim
yirmi üçümde düğün dernek kuruldu esen yelim birden duruldu yirmi dördümde asımım doğdu adını babam koydu bende mutluluk oyıl nekadar bol idi
yirmi beş yirmi altımda sorumlulugum yüküm arttı kadere oyıl sordum beni gurbete atman hakmıydı
yirmi yedi yirmi sekizi benim için çok güzel idi safişim doğdu bugünkü gibi nede tatlı idi anamın adı ya farklı idi o yıl anladımki babam çok haklı idi
yirmi dokuzu anladım evdeki cızı tuzu düşündüm ne yer evdeki iki kuzu otuz beşe kadar dolap beygiri gibi döndüm durdum
otuz altıda asıl mesleği buldum ne mutlu bana aileme güzel bir hayat sundum kırkıma kadar yorulmadım koşturdum hatırlamıyorum nezaman boş durdum
o yılda arda geldi dünyaya benim için bir ödüldü anlayamadım nezaman yürüdü yavrular beni iki aya bir görürdü hasretleri bende bir düğümdü
kırkbeşimde gönlüm delirdi hep düşündüm durdum beni felek neden ordan araya savurdu hayat benim için bumuydu. ...
T