Bir kelebeğin ömrü kadardır aslında ömrümüz
Bir varmış bir yokmuş gibi geçiyor durmadan yillarımız
Doğduğumuz da herkesin mutluluktan havalara uçurken varlığımıza
Kelebekte öyle değil mi tırtılken kalıyor haftalarca kozada
Çıkınca dünyaya baharda görenler hayran kalıyor ona
Belki ömrürleri 1 hafta ile 1 yıl arasıda degissede
Bu kısacık hayatlarına benek benek desenleriyle
Renk cümbüşü kanatlarıyla
Uçarak çok şey sığdırıyorlar
Bizlerde olsak ya kelebek gibi uçamasakta
Hayatlarına girdiğimiz insanlar varlığımızdan mutlu olsa
Kelebek gibi olmasada renkli kanatlarımız
Herşeye rengarenk baksak mesela
Hiç siyahlar olmasa hayatımız da
Kelebeği narin ürkek bir şekilde tutuyoruz ya kırılmasın kanadı diye
İnsanların kalplerinede öyle yaklaşsak mesela
Kırmamak için narin ve ürkek davransak
Söz söylerken karşımızdakine ya kırılırsa diye düşünerek
Sözlerimizi secsek öyle konuşsak insanlarla
Çünkü hayat çok kısa bir varmış bir yokmus diye başlayan masallar gibi
Birgün bizlerinde masalı son bulacak
Kimi mutlu sonla biticek kimi hüsran ile
Ama hepimizin gideceği yer bir avuç toprak üzerimize giyecegimiz kefen parçası olucak
Ölüm ansızın gelip bulur insani Ömrümüzde aslında bir kelebek gibi kısa şimdi oturup düşün
Kelebeği kırmaktan korktuğun gibi
Bu saatten sonra insanları kırmaktan da kork
ÇÜNKÜ
"Kalp kırmak 70 kere kabe'yi yıkmaktan daha büyük günahtır"
H.Z MUHAMMED S.A.V
©sevdalıkız
S