Ömrün taneleri tohum misali
toprağa serpilir gün gün
kimisi kurak yollara
kimisi ıssız dağlara
öteki dere yataklarına
bazen cebinde kalır
öyle anlar gelir ki
avuç avuç serpilirler
orman olur tepeler
bazen gizlice düşer yere
bahçende meyven olur
yolda yaşlı çınarın
toprağa yerleşir
yağmur yağarsa sel olur
yağmazsa çöl olur
gölün kıyısında çam...
tohumlar bazen gölge olur
güneşe sırtını döner
yolcuya dinlengah olur
bakarsın sokağın direği
lambanın yükselteni
ya da sobandaki odun
kim bilir...
dirseğini koyduğun masan
ya da şiir yazdığın kalem olur
yetmez
pencerene çerçeve olur
ya da döven sopan
okuduğun kitabın sayfaları
ya da ne bileyim
cebinde çürüyen ağaçların...
taneleri tüketmek sana kalmış
boşa tüketme derim
ama biriktirip toprağa da küsme...
©m.b.
S