Bir sabah kalktım ve ona ait olduğumu farkettim. Bu böyle herhangi birşey değil,bu farkediş sıradan birşey değil. Bir sabah artık hayatımda ondan başka kimseye ihtiyacım olmayacak biri olduğunu farkettim. Acım da, mutluluğum da, çoşkum da, tutkum da o na aitti artık o vardı hepsinde,aslında hepsinin temelini o oluşturuyordu. Bir hayat kurduk, elbette kusursuz değildi bu hayat ama kusurlarıyla bir bütün oldu. Kusurlarıyla aşkıyla aidiyetiyle sardı beni. Artık biliyordum ona aittim. Aklımda tek bir soru vardı "peki ya o bana ait olup öylece kalabilecek miydi? " öyle kal.
©deringece
D