Zanlar örümcek ağları gibi gerilir zihninde,
Görmeden, anlamadan hapseder seni içinde.
Yargıların keskin kılıcı parlar elinde,
Yaralamadan önce dur, sor kendine: "Ne var içimde?"
Yaralarını görmeden başkalarına merhem arama,
Acıyı hissetmeden empati kurma.
İnsanlık dersi vermeden önce aynaya bak,
Sözlerin ok gibi saplanabilir, yüreklere nakşedilebilir, sakın unutma.
Dilinin hakimiyet kilidi sende, onu nasıl kullanacağına karar ver.
Salıverirsen öfke ve nefret dolu kelimeleri,
Kodurmuş hayvan gibi saldırırlar, yaralar açarlar her yerde.
Kilitsiz lisan melunu lainde unutma,
Sözlerin gücünü bil, sorumluluk taşı her kelimede.
Düşünmeden konuşma, yargılamadan yola çıkma,
Önce kendini yargıla, sonra adım attı ver insanlığa.
©hasanbey.
H