Düşlüyorum karanlığı aydınlatanı,
Ve korkuyorum ya karanlık gitmez ise?
Düşlüyorum yalnızlıktan kurtaranı,
Ve korkuyorum ya yetişemez ise?
Düşlüyorum geçmişi affedeni,
Ve korkuyorum ya affetmez ise?
Düşlüyorum en merhametliyi,
Ve korkuyorum ya merhamet etmez ise?
Düşlüyorum gerçeği bileni,
Ve korkuyorum ya gerçeği bilemez isem?
Ansızın bir sesleniş duyuyorum ondan ;
Ey İnsanlar!
Ey Âdemoğulları!
Ey Nuh’un çocukları!
Ey Cin ve insan topluluğu!
Ey İsrailoğulları!
Ey Kitap Ehli!
Ey Kâfirler!
Ey Cahiller!
Ey sapkınlar!
Ey Mücrimler!
Ey Peygamber!
Ey İman edenler!
Ey Benim kullarım!
Ey huzura ermiş nefis!
Ve rahatlıyorum, ondan daha gerçek olabilir mi?
Ondan daha merhametlisi?
Ondan daha güzeli?
Ondan başka her şeyi bileni?
Ondan başka aydınlık?
©oğuzatay
O