Gardiyan olmuş gönül, nöbet tutuyor
Gece gündüz demeden
Mahpushane aralarında zaman geçmek bilmiyor
Sevgilinin verdiği, acı yüzünden
Suskun şair mısralarında bahsediyor
Sevgi denilen, dünya güzelliğinden
Mahpushane duvarları ağlıyor
Sevginin tadını bilmediğinden
Gönül ise acı çekiyor
Sevgiliyi göremediğinden
Suskun sadece yazıyor
Yüreğini yakan, acıyı düşünmeden
Ve sevgili gülüyor
Gönül nöbet üstüne, nöbet tutarken
Mahpushane duvarları yaşlarını dindirmek bilmiyor
Hayatın getirdiği gerçek yüzünden
SUSKUN ŞAİR
S