hüzün gülleri açmış dalımda, baygın kokularıyla
gurubun en görkemli vaktinde.
ruhunu teslim etmiş bir ceset gibi içimde keder.
uzak bir telefonda ağlayan bir genç kadın.
ve diğer ucunda ağlayamayan suskun bir adam.
rüzgâr uzaklara sürmüş yıldızlarını..
karamsarlıklar geçiyor dağınık yalnızlığımdan
ve
...onu çok özlüyorum...
tüm zerrelerime dek birinci derecede yanık sızıları.
gönlüme yıldırımlar düşüyor sebep olduğum acıyı hissettiğim an.
demirleri eritiyor yüreğimdeki yangın.
yıldızsız bir gecenin deli karanlığında yüzüyor şimdi hayaller.
itiraf ediyorum;
...onu çok özlüyorum...
ve ben
yine
susarak ölüyorum
©thehodja
T