Onun hikayesi şöyle başlar;
onların da hikayelerinin başladığı gibi.
Gece gecedir, gündüz de gündüz işte.
Aynı aralıklarda dolaşır akrepi kovalayan yel onun peşinde.
Bir kanun olarak yükseğe çıkınca nefesi daralır ve uzağı kolayca görebilir
İnince aşağıya boğulur o da her aciz beden gibi,
bahşedilen tüm duyuları körelir.
Nefes alır yaşamak için
Yaşamak içinse sadece nefes almak ne de abestir.
Ölmek için vazgeçmek yeter de artar da
Vazgeçmek içinse ölmek kafi değildir,bunu çok iyi o da bilir.
Bilmediklerini sorar bilen birileri varsa eğer
Günü gelir adını, sanını,
Yaşamanın da bir anlamı olduğunu pekala unutabilir.
Onun hikayesi...Neyse,
Sonra değineceğim bitişine...
Gelecek zamanlı bir geçmiş nasılsa her anı yakalar
Geçmiş zamanlı bir gelecek sürsün atımı
O beni zaman durduğunda elbet bulur ve yakar.
Aklınızda dursun şu kadarı;
Ve gece
benzemez onların hikayelerindeki muhteşem bitişlere.
Onun yazdıklarında,
altındaki sayfaya hiç iz bırakmaz birkaç kelimeyle satırlananlar
Yerinde sayan bir kavuşmada bir kapıyı çarpıp kalır gibi çarpar sağa sola karşılıkşız öpen sarkaçlar.
Hayret edecek pek bir şey bulamazsınız bunda
Aramayın onun hikayesinde onu
Zaten yoktur aramayın, bulamazsınız da.
...
A