Önünde misin, hayatın?
Rüzgarlar gibi sığınmadan...
Özgürce...
Uçabiliyor mu hayallerin?
Bir kuş gibi maviliklere bırakabilir misin, söyle?
Düşüncelerini...
Ya da saklanabilir misin kendinden?
Dalgalara meftun beyazımsı köpükler gibi...
Oysa, şimdilerde...
Sessiz bir arayışın, sararmış başak rengine uzanıyor ömrüm...
Dokunsan kırılacak kadar kuru...
Ellesen kapaklanacak kadar kurak...
Ufalanan kayalar gibi susuzluktan toprağa dönüşüyor yüreğim...
Zamanın hangi kesitinde kaldı hissiyatım?
Göğün aldatmacalarında...
Belki siyahında...
Ya da, beyazında...
Bilemiyorum...
Her doğruluşumda eğilişlere meyleder bedenim...
Bir mahkum muyum?
Ya da bir köle...
Sancısındayım ömrün...
Sessizce yitiyorum...
Her bir adımım tozutur mazimi...
Geçmiş...
Gelecek...
Ne varsa serapa uzaklaşır benden...
Ve sen...
Anlayabilir misin beni?
Sanmıyorum...
©kenanfaik
K