Kırk yamalı düşler gibi içim,
Gerçek olmadığını bildiği halde,
Düşlere yabancı...
Oysa ne umutlar söndürmüştü kucağında kalbim,
Suçu hep kendinde aradı.
Suçlu isminde saklı...
Sabahtan kalan azığı,
Akşama katık etme düşüncesinde gibi ömrüm,
Dünün anılarını hiç olmayacak yarına itirmekte!
O da bilmekte,
Bir daha asla bir araya gelmeyecek gözler,
O hissi asla bilmeyecek,
Ve sözler asla affedilmeyecek!
Nuru pür yeminler,
Birer mandalla tutturulmuş,
Kasırgaya verilmiş sevgiler...
Ayinesi aşktır er kişinin,
Lafa bakılmaz,
Peki ya,
Ne olacak,
Bu sessiz yapılan sohbetler...
Elbet te gelecek,
Yalnız gezenin,
Yalnız öleceği saatler...
©zümrdanka_
Z