M

| Ölümün Emaresi' |

Bir hiçliğin içindeyim,
İçim hiçliğin başkenti,
Takılıp düşüyorum, yerdeyim,
Yerdekiler, içimdekilerin binde biri.
Bir bankın ortasında,
Çöküp kalmış bir kedi,
İnliyor, haykırıyor, deliriyor,
Sesi çıkmıyor, bulamıyor kimseyi.
Bir denizin kıyısında,
Uzatmış ayaklarını karşıya,
Elinde hayali bir sigara,
Savuruyor dumanını havaya.
Bir masalın ortasında,
Tam da bitiyorken hikaye,
Kuzu kurdu yemek üzereyken,
Kurtulur mu kurt, yok mu olur yoksa?
Bir sokağın içinde,
Yanıyorken lambası sokağın inceden,
Ağlanır mı bağıra çağıra,
Çöküp bir kaldırım taşına?
Bir savaşın içinde,
Çarpışıyorken herkes bütün gücüyle,
Vazgeçilir mi, çekilip kenara,
Gelirken mermiler tek tek üstüne?
Bir çiçek bahçesinde,
Bir gül, bahçenin en dibinde,
Solayazmış, susuz, biçare,
Sulanmalı mı, yoksa bırakılmalı mı kaderine?
Bir akıl hastanesinde,
Binlerce akıllının içinde,
Deli damgası vurulup,
Atılmalı mı hayaller çöpe?
Bir gecenin içinde,
Delicesine uyku, göz kapaklarımın altında,
Kapanıyor yavaştan karanlığa,
Sıyrılıyorum her şeyden, sarılıyorum boşluğa.
Bir kağıdın üzerinde,
Yazılmış birkaç kelime,
Tarihi, saati, nedeni ve,
İşte bu kağıt,
Öldüğüme dair, en büyük emare!
©benmaii