Sen bana öyle güzel bakarken,beni annenin sana okumadığı nini gibi dinlerken,acılarını ve yaralarını bana tm çıplaklığı ile açarken ben seni sevdiğimi söyleyemiyorum. Dilimin ucunda tünüyor kelimeler,boğazımda düğum düğüm. Acı iki kelime doğuyor gönlümde;anlamı aşık olduğum adam,anlamı gözlerinde huzur bulduğum,kokusunda uyuduğum adam. Anlamı gönlümü sonuna kadar açtığım,içime evren kadar sığdırdığım adam.
Seni seviyorum ama onu daha çok seviyorum. Seni bana verdi.
Seni yeni doğan acılarımın içine verdi,ben düşecektim. Kaldıracak kimsem olmayacaktı;dizlerimi yaralarıyla öpecek,beni düştüğüm delikten çıkaramayınca kendi de atlayacak kimsem oldun. Üşüdüm ,sen kollarını açtın,yanlız hissettim gönlünü sonuna kadar araladın.
(Senin gönlünden daha çok korkuyorum sevgilim. Orada benden başka kimse yok çok yanlızım.)
S