Beklemekten yorulmayan insanların ruhundayım...
Işığım mum değil.
Kör ayazların altında bir metaforum
Kimse farkumda değil...
Kök saldım zamana,
Öğretmek için.,öğrenmek için..
Bilgi sarmaşık oldu bedenime,
Aşk karmaşık...
Beni bilmeyen yılışık.
Çoğu unuttu beni..
Okumadı, yazmadı yüreğine.
Sahiplenmedi benim sevdiğim,
Sevmediklerim ağaç oldu sonsuzda..
Bense sevdim seni...
Gecenin karanlığında...
Bak!
ORADAYIM ben yine yanık kokulu yüreğmle.
ORADAYIM! en sevdiğim renginle.
ORADAYIM. Gitmem asla...
ORADAYIM, yıldızlar altında,
Elimde kanlı bir mendille...
Baraküda 🍀
©baraküda
B