Dünya ufalandığında göğün rengini çaldılar,
Ak sayfaya kara bağ gibi dikildi bağrımıza oralılar.
Çocuk gülüşünü sattığında anne neredeyse orada baba düşürdü kamburunu.
Sesler zamansız kısılırsa, bir saat rakamını yitirir bir dünya gündüzünü.
Güneş büyür gözünde kuzeyin,
İnsan dolaşıklığında hakikat çözerse başını ipin,
Dibinde son bulur oralılar başlar din.
Oralıların bağrında ortanca nesli uyumakta,
Kalk ve diril ey kara örtünün ak benzi, ey yeşil başlı minber,
Oralılara bir ad ver, bir şan-ı san ver.
A.T
©kitapyurek
A