Gökyüzü kadar asil zannettin değil mi gözlerini,
sırf mavi olduğu için.
Ellerini pamuk zannettin değil mi çam kozalağı serti ellerini.
Sözlerini destan zannettin değilmi?
Kestane kurusu tatsız tutsuz sözlerini.
Halbuki bendim gökyüzünde bulutları dağıtan,
yalancı mavi bendim .
Çam kozalaklarını öğütüp bendim pamuk yapan ellerini!
Destandaki Leyla sendin ,
Dağları delen mecnun bendim aslında.
Usulca yasla başını sünger yastığına.
Ben yeni hikayeler yazmak için çoktan çıktım yola.
Sen çok geride kaldın.
Orda kal...
©münircndar
M