O gün...
Zamanın tutsağıydım o gün
Tuttu yakamdan bırakmadı beni
Genç bir adamdım o gün
Tuttuğum her taşın can çekişmesini izlerdim avuçlarımda
Baktığım her ağacın devrilmesini
En çokta gençliğime güveniyordum o gün
Her yerde çiçek açmış
Bahar bahçe
Bi mutluluk vardı o gün gözlerimde
İnsanlar sırtında taşıyordu beni Ordu Bulvarında
Mutluydu herkes ama kan ağlıyordu gözler
Mutluyduk hepimiz çok kalabalıktık ama sadece ben vardım
Gençtim güçlüydüm gülmeyi bilirdim o gün
Günlerden bir bahar günü
Bulamadım sabahları kokan o gülü
Erkenden kalkmış kahvaltımı yapmış yola koyulmuştum
En çok da zamandan kovulmuştum
Gençliğime güveniyordum o gün çünkü yorulmuştum
Hiç sorulmadığım insanlara sorulmuştum o gün
O gün...
Yolda yürürken zamanım azalıyordu
Kalabalık vardı
Hepsi ağlıyordu ama mutluyduk
Kimse bana bakmıyor benimle kimse konuşmuyordu
Hep tabuttakine ağlıyorlardı
Ordu Bulvarındaydık kalabalıktık ama kimse yoktu
Hiç biri bana bir şey demiyordu
Orda yoktum sanki
Gençtim o gün güçlüydüm
O gün...
Gözlerinde hüzün vardı
Kalplerinde yüzüm vardı
Bağırıyordum herkese
Çünkü gençliğime sözüm vardı
Beni duymuyolardı
Bir ceset gömüyorlardı
Başlarında bir heyet
ama görmüyorlardı
Ordu Bulvarındaydık o gün
gençtim güçlüydüm
Gülmeyi bilirdim o gün
O gün...
Tuttum birinin yakasından
Hüzün vardı gözlerinde
Bak dedi onun yüzüne bak
Ordu Bulvarındaydık o gün
gençtim..
O gün...
O günden beri her geçtiğimde ordan
ruhuma bir fatiha okurum...
©gmsbs
G