Çok azı duyabilir domuzların homurtusundan
Yıldızların sessizliğini
Çok azı önündeki sirkten gözlerini engin olana
Bakmak için kurtarabilir.
Bir kitabın sayfasıdır oysa hayatlarımız
Sadece bir anlığına evrenin merkezinde olan
Muazzam bütünün ufacık bir parçasıdır.
Ve bu ufacık parça tamamlar eksiği
Çiçeğin önüne güzel rüzgarın önüne serin eklenir
Rengine kavuşur gökler.
Sonsuzdur maddenin yolculuğu
Çok eski günlerden beri azimle devinen
Boşluklardan boşluklara sirayet eden
Tek başına neden ve niçinden yoksun
Bir akıl yükler onlara vazifesini
Bir el isimlerini deftere geçirir
Böylece can gelir atoma
Ve ölüm mukadder olur
Sayılı olanda kıymete biner.
İşte tüm sevgimiz ondandır
Yitirmenin korkusuyla sarılır parmaklarımız
Ve yaşama hırsımız miyop eder gözlerimizi
Güzel değil ama azametlidir gözlerimizden esirgenen
Milyon yılları ufalayan cenderedir o
Yıldızların beşiği ve mezarıdır
Her ihtimalin ve her keşkenin yuvasıdır
O asaletin ta kendisidir
Ölüme diz çöktürdüğü için
Gaddardır tüm sınırlara karşı.
©opapa
O