Gül hatrın için seyre daldım beni bugüne iten ne varsa,
Aklımın yetiştiği hafızamın uzanabildiği kadar avuçladım her tanesini,
Önce kendi elimden tuttum dünde yalnızlık çeken,
Önce kendime nasihat verdim, dünde yolunu şaşıran,
Önce kendime gülümsedim,
sonra serptimherkese.
İnsan kendinden başlamalıymış özür dilemeye,
Geç kaldığı ne varsa,
Kırıklarını Yaradan'a arz edip eli kesile kesile
Toplamalıymış dağılmışlığını.
Şu fani uzantıda,
İnsanın Halık'ından sonra,
Bir dostu varmış ki,
Kendi benliğinden ötesi değilmiş...
©dmlynmrkkp
D