Soğuk otogar rüzgarlarında saatlerce beklerim
Otobüse attığın her adımda kalbimi dinlerim
Çaresizliğimi tarif etmek güçtür
Dur gitme demek imkansız
O saniye saymaya başlarım
Kavuşacağımız günü hasretle beklerim
Çalışan otobüs yüreğimi sızlatır
Sensiz kalmak aklımı oynatır
Geride kalmanın zorluğunu yaşadım
Aynaya baktığımda gördüm
Söndü ışığım
Beni aydınlatan sendin gittiğinde anladım
Senden önce nasıl yaşadım
Gittiği gün öldüm sandım
Döneceğini biliyorum
Yine de seni çok özlüyorum
Gidişine kaç cümle sarf ettim
Aklım benimle oyun oynuyor sandım
Bu kadar özleyeceğimi düşünmedim
Sensiz kaldım bu şehirde dayanamadım
Yanımda olduğunda yaşadığımı hissettim
Sen gittiğinden beri her şeyi özledim
Benim her şeyim senmişsin
Gittiğinde anladım
Kalbimin çiçekleri susuz kaldı
Güneşim senmişsin, ay çiçekleri şaştı kaldı
Ne yana dönse ışıksız kaldı
Gözlerim heryerde seni aradı
Otogarın rüzgarı içimi üşüttü
Rüzgar değil üşüten, sensizlik
Sen gittiğinde kanım çekildi
Sensiz kaldığım saniye, sende kaldım
©zübeyirim
Z