Otuz üç Ayyıldız..

Otuz üç pencerede yükselen otuz üç kandil. Altmış altı göz, bir gece yarısı göklerde son kez sönüyor. Aynalarda otuz üç yansıyan ateş. Erzak ve mühimmatlarla dolu, savrulmuş otuz üç sırt çantası. Mutfak listesinde otuz üç sabah, otuz üç öğle, otuz üç akşam vedası. Sabah ictimasında otuz üç eksik. Kırımızı kalemle işaretlenmiş otuz üç memleket. Otuz üç hatıra ormanı. Ve çam korulu sokaklardan uzaklaşmış otuz üç özlem... İlk alarm, 27.02. 2020 de son kez çalıyor. Koridorlarda son bulan otuz üç yankı. Şiir, resim, hikaye, mektup. Günlük beyaz sayfalara yazılmış, saat 23: 30 kadar ilk atıştan sonra, masalarında not olarak kalan otuz üç el. Ve otuz üç kalem. Ve son sevgiler günü kartpostalları.
Bütün bunlara son veren, saltanatının enkazı altında ezilmiş, aklı elinde bir budala. İpi ise başkalarının elinde. MİG-23 tipi bir uçakla havalara kalkıyor. Kendi nefretini başkalarının nefretine çeviriyor. Otuz üç gramlık aklı, onlarca bombaya dönüşüyor. Ve otuz üç can, koridorlardan ambulanslara taşınıyor. Otuz üç şehit, otuz üç kefen, otuz üç cenaze töreni. Ve geride kalan apoletler, madalyalar, başarı belgeleri, ve hatıra resimleri. Ve bir daha açılmayacak otuz üç dolap.
Bugün otuz üç Ayyıldız. otuz üç tabut. Otuz üç kazılmış mezar. Aynı günün tarihiyle işaretlenmiş otuz üç mezar taşı. SÜLEYMAN, AHMET, EMRE, TOLGA CAN, İBRAHİM, MEHMET, BATUHAN, ADEM, CUMA, ALİ, AKİF, MEHMET, BURKAY, ALİ, OSMAN, ORHAN, TAYFUN, YILMAZ, MUSTAFA, SELMAN, BAYRAM, EMİN, RECEP, TURGUT, GÜVEN, MUHARREM, MUHAMMED... Bugün otuz üç kez parçalandık. Otuz üç kez öldük. Otuz üç kez kefene sarıldık. Bugün canım çok yanıyor....
©mustafaks