Öyle bir hastalık ki seni sevmek;
Öldüren dumanı bile bile içine çekmek gibi...
Öyle bir acizlik ki seni sevmek;
Orman misali gözlerine bakmadan nefes alamamak gibi...
Öylesine bir sevda ki,
Uğruna bırakmış, bırakılmışım.
Söz geçirmez olmuş kulaklarım, beynime.
Mantık intihar etmiş zihnimde,
Şuurum kaybolmaya can atar,
En güzel şarkılar seni söyler mi bilmem ama,
Ben her şarkıda seni dinlerim sanki...
Her şiir, onlarca mısra adını haykırır arşa,
Ben yine çıkarım yükseklere,
Yere çakılacağımı bile bile.
Yüreğin anahtar mı bilmem ama,
Yüreğimin kilidini açar,
Kazdığı mezara, kendini koyar sanki...
Öylesine bir saflık ki bu,
Yanacağını bile bile ateşten gömleği giymek gibi...
...Ayşe Ünal...
Y