Ömür geçer ken yasta.
Bir figan kopar sabaha.
Öyle gidiyor ki kahrıma.
Acılarla yaşamak.
Sonsuz sabahlar bekler bizi.
Ölüm gibi kıyamet gibi.
Öyle gidiyor ki kahrıma.
Sesiz sesiz ağlamak geceleri.
Eriyorum sanki gün geçtikçe.
Her adım atışım da yaklaştıkça ölüme.
Öyle kahrıma gidiyor ki.
Yanlîz başıma ölümü beklemek.
©eyüpyelgen
E