Hani kaybettikten sonra bilinir sözü varya
Tam’da seni anlatıyor bu aralar.
Şurası yokmu, işte şurası
Olmaz olası yüreğim, tamda burası.
Hiç hak’etmeyenlere yazılan güzel cümlelerle dolu.
Kızıl bir akşam üstü şafağında ayrılmıştı yollarımız.
Bu şehir hep soğuktu’da, ben o gün iliklerime kadar üşümüş, buz tutmuştu yüreğim
Öylece kala’kaldığım yerde...
Kaldırım taşıları almıştı omuzlarımda tüm yükü, ve bir sokak lambası ısıtmış azda olsa, üşüyen yüreğimi.
Son bir kaç yüz yıldır aynı acının eşliğindeyim, up’uzun bir gecenin şafağında.
Her aklıma geldiğinde çekildiğim kuytular avutur beni.
Merhemi yok içimdeki yaramın, ve ben biri nasıl sevilir çoktan unuttum.
İhtimali bile olmayan bir halden öte, belki bir gün.
Döneceğin günün hayaliyle uğurluyorum seni her gün yüreğimden...
©eminbarut
E