Üzüntülerimde birikti
Damlarken duvarların köşelerinden
Kırık çarpma bir kafayla sessizlik
Sanki bütün kavmin kavgası vücudumda
Ölürcesine savaşını vermek ruhumun hissizlik yılanlarında kıvrımlaşan boğumlu zehirler
damıtılan ve akıtılan
ne tahammül ne de takat
yol ver dağlar yolculukta ruhumun özgürlüğüne
yoksa gerçek zindan içime duruldu
hangi şiir hangi mısrada söylenir bilinmez
kovaladıklarım boğazımdan geçemeyen acılar
bırakıpta bir teknenin üstüne bedenimi
çatmak istiyorum bütün unutulmuş insansızlıklara
ölen ve öldürülen insanlıktan tutup
çocukça mutluluğun radyosundan yankılanan şarkılarda belki de
kim bilir işte bu yanılgıları.
hangi teraziyi bekleyeceğiz bu saatte
zamanın tersine savaş verdiği çıkmazlarda
gözlerimde tuttuğum damlaların evcilleşmesiydi yabani aşkımın sorguları
hep mi birbirine benzeyecekti çizgilerim
yoksa bizde izlermiyiz sıcaktan eriyen buğday başaklarını
dedim ya ne tahammülümüz kaldı
ne sevincimiz.
Günbatımlarını seyre dalarken
daldığımız rüyalarda ölmüşcesine güzellik yansımalarıyla.
©cahitçe
C