Yalnızlık sokağında tek başıma yürürken,
Gözlerimden bir kaç damla yaş süzülürken,
Topladım bütün acılarımı,
Hepsini kalbime kilitlersem kırılır mı?
Kader... Ne acımasız be!
Ben senin gözyaşlarını sildim,
Sen ise bıçağını biledin...
Bahar birkez geldi diye
Güzün ayazı yumuşak olmayacak,
Gölgem yüzüne elbet bakacak...
Oyun yeniden başlayacak,
Bu kez kader yalan olacak...
Rümeysa Şancı
©rumeys_a35
R