Eskiden seni gördüğüm zaman gözlerim
büyüyordu. Yüzümde ise istemsiz bir şekilde gülümse oluşurdu. Kalbim hızlı , hızlı çarpardı sanki maraton koşusunda koşuyordu.
Şimdi bakıyorum sana gözlerim büyümüyor.
Yüzümde gülmüyor aksine başım öne eğiliyor. Sanki suçluymuşum gibi.
Kalbim; Ne yaptın sen kendine acınacak haldesin diye kendini ayıplıyor.
KALBİME NOT; Sen acınacak halde değilsin.
Onun o zamanlar sevgiye ihtiyacı vardı.
Seninde sevmeye!
Sadece boş anına denk geldi.
Yıpratma artık kendini onu da , kendini de
özgür bırak...
©edacakar
E