Özgür olmak isterdim...
Yaparaklar kadar özgür olmak isterdim...
Ağacın dalından kopacağım günü beklerdim hep...
Hep esicek şiddetli rüzgarı beklerdim...
Kavuşmak için özgürlüğe...
Beklerdim hep...
Oldu en sonunda...
Esti şiddetli rüzgar...
Ağaçlar sallandı durdu...
Yapraklar teker teker düşmeye başladı...
Ve bende...
Düştüm yere...
Fırtına götürdü beni gücü yettiğince...
Bir dondurmacının önünde...kızına dondurma alan anneleri gördüm...
Bir lunaparkta...eğlenen aşıkları...
Bir hastenede...gördüm ağlayanları...
Yeri geldi kaldım insanların ayakları altında...
Köpeklerin...kedilerin...
Hatta çamurun altında...
Yeri geldi yağdı yağmur temizledi beni...
Yeri geldi yağdı karlar...
Parlak kristellerle kaplandım...
Çok yandı bazen canım ama özgürdüm sonuçta...
Çok yer gezdim bu küçük halimle...
Belki tüm Dünya'yı görmedim ama...
Tüm insanları gördüm...
©aygüneş321
A