Özgürlüğe uçuyordum fütursuzca
Kanadımı kırdılar dururum sandılar
Pes ederim sandılar sabırla bekledim
Baktım uçamıyorum yaralarımı saramıyorum
Arkamdan bir ses akıllandı ama uçamıyor
kanatlarımı geri verin dedim çok istedim
Sanki onlar kırmamış gibiydi ne acıydı
Pes etmedim yılmadım çok ağladım
Biliyordum onlar sadece görüntü ışıltı
Asıl kanatlarîm ruhumdaydı biliyordum
Özgürlüğümü kanatlarımda taşıyordum
Artık sizde bilin ben özgürlüğe uçuyorum...
©sessiz_gül
D